« - چی خوردی؟ حالت خوبه؟
   - گریه خوردم...........
   - يعنی چی؟
   - آخه اگه گريه کنی و يه وری دراز کشيده باشی که گريه هات بره تو حلقت...اونجوری گريه خوردی...........................................................................................

سانی اينا رو گفت و مرد.»

اينا چند خط از ديالوگ های نمايش فنز به کارگردانی محمد رحمانيان که من ديشب ديدمش.......می دونم که خيلی بليتش سخت گير می ياد... اما تا تموم نشده حتما برين و ببينينش... بازی ها ی خوب... دکور مناسب... و از همه مهم تر به نظر من متن عالی اين نمايش باعث شده اينقدر اين کار خوب از آب در بياد.............................

همه چيز خوب بود حتی از توی بالکن ايستادن هم خسته نشدم....مرسی که بازم بليت گرفتی...اما کاش بودی ...باور کن اگه بودی «فنز» می تونست تبديل به يکی از بهترين تئاترهايی بشه که ديده بودم.....