به قول سهراب عزیز این بار:

سفر مرا به زمین های استوایی برد....

استوا دیدنی بود...من تنها چند جای مختلفش رو تا به حال توی زندگی ام تجربه کرده بودم و این بار شاید چون تنهایی سفر کردم بیشتر به عمقش رفتم....

آرامش جادویی....نخل های کوتاه و بسیار انبوه...باران های سل آسا....و از همه مهم تر و دیدنی تر و قابل لمس تر ...حیرانی...جادو....بوی عود و هرآنچه که به درون آدمی مربوطه...

من عاشق و واله و دیوانهء سفرم...هرگز در زندگی هیچ چیز به اندازهء دیدن مکان های تازه و دوستی با آدم های جدید و تجربه مکان های جدید بهم لذت نمی ده....

با دوستی در همین سفر بارها و بارها تکرار کردیم:

Carpe Diem

Seize the Day

یعنی به قول خیام "غنمیت شمردن دم"....

در این سفر کارپه دیم رو واقعا تجربه کردم...