١

چه زود اومدی.....توقع نداشتم....اونقدر زود رسیدی که وقت نکردم جوراب های پشمی و لباس های گرممو از توی چمدون در بیارم....

به افتخارت...همین امروز شومینه رو روشن کردیم...

خوش اومدی زمستون زودرس ٨٧

٢

انگار هر چقدر بیشتر به دنیا باج بدی...دنیا بیشتر می زنتت...هیچ معادله ای قرار نیست به نفع تو تغییر کنه...تقدیر همونیه که باید باشه...حالا تو هی برو پاچه خاری کن...هی خودت رو به آسمون و زمین بمال...عمرا اگه فرق کنه....هه چیز اینقدر ظاهری و پوچ و توخالیه که حیفه خوبی کردن.....

می دونم که توی این باج دادن به دنیا اصلا تنها نیستم....اما اگه خدا منو مثه خیلی ها که بدون باج دادن خوشبختن و دارن با یه دل خوش عمیق زندگی می کنن...چی می شد...؟

اصلا کسی با شرایط فوق هست؟؟؟!!!